Mostrando entradas con la etiqueta Salmos. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Salmos. Mostrar todas las entradas

martes, 28 de julio de 2026

ME LIBRÓ DE MI ENEMIGO PODEROSO

 



Puero Domini David, qui locutus est Domino verba cantici Hujus,
in die qua eripuit eum Dominus de manu omnium inimicorum
ejus, et de manu Saul, et dixit:

Diligam Te, Domine, fortitudo mea. Dominus firmamentum meum,
et refugium meum, et liberator meus. Deus meus adjutor meus,
et sperabo in Eum; protector meus, et cornu salutis meae, et susceptor meus.

Laudans invocabo Dominum, et ab inimicis meis salvus ero.
Circumdederunt me dolores mortis, et torrentes iniquitatis conturbaverunt me.
Dolores inferni circumdederunt me; praeoccupaverunt me laquei mortis.

In tribulatione mea invocavi Dominum, et ad Deum meum clamavi:
et exaudivit de Templo Sancto Suo vocem meam;
et clamor meusin conspectu Ejus introivit in aures Ejus.

Commota est, et contremuit terra; fundamenta montium conturbata sunt,
et commota sunt: quoniam iratus est eis. Ascendit fumus in ira Ejus,
et ignis a facie Ejus exarsit;carbones succensi sunt ab Eo.

Inclinavit Caelos, et descendit, et caligo sub pedibus Ejus. 
Et ascendit super cherubim, et volavit; volavit super pennas ventorum.

Et posuit tenebras latibulum suum; in circuitu Ejus Tabernaculum ejus,
tenebrosa aqua in nubibus aeris. Prae fulgore in conspectu Ejus nubes transierunt;
grando et carbones ignis.

Et intonuit de Caelo Dominus, et Altissimus dedit vocem suam:
grando et carbones ignis. Et misit sagittas suas, et dissipavit eos;
fulgura multiplicavit, et conturbavit eos.

Et apparuerunt fontes aquarum, et revelata sunt fundamenta orbis terrarum,
ab increpatione tua, Domine, ab inspiratione spiritus irae tuae.

Misit de summo, et accepit me; et assumpsit me de aquis multis. 
Eripuit me de inimicis meis fortissimis, et ab his qui oderunt me. 
Quoniam confortati sunt super me; praevenerunt me in die afflictionis meae:
et factus est Dominus protector meus.



Psalmi 17, 1-19, Biblia Vulgata


Del maestro de coro. De David, el servidor del Señor,
que dirigió al Señor las palabras de este canto, cuando Él lo libró
de todos sus enemigos y de las manos de Saúl.

Dijo: Yo Te amo, Señor, mi fuerza, Señor, mi Roca, mi fortaleza y mi libertador, 
mi Dios, el peñasco en que me refugio, mi escudo, mi fuerza salvadora, mi baluarte.

Invoqué al Señor, que es digno de alabanza y quedé a salvo de mis enemigos. 
Las olas de la Muerte me envolvieron, me aterraron los torrentes devastadores,
me cercaron los lazos del Abismo, las redes de la Muerte llegaron hasta mí.

Pero en mi angustia invoqué al Señor, grité a mi Dios pidiendo auxilio,
 y Él escuchó mi voz desde Su Templo Santo, mi grito llegó hasta Sus oídos.

Entonces tembló y se tambaleó la tierra; vacilaron los fundamentos
de las montañas, y se conmovieron a causa de Su furor; de Su nariz se alzó
una humareda, de Su boca, un fuego abrasador, y arrojaba carbones encendidos.

El Señor inclinó el Cielo, y descendió con un espeso nubarrón bajo Sus pies;
montó en el Querubín y emprendió vuelo, planeando sobre las alas del viento.

Se envolvió en un manto de tinieblas; un oscuro aguacero y espesas nubes lo cubrían 
como un toldo; las nubes se deshicieron en granizo y centellas al fulgor de Su Presencia.

El Señor tronaba desde el Cielo, el Altísimo hacía oír Su voz;
arrojó Sus flechas y los dispersó, multiplicó sus rayos y sembró la confusión.

Al proferir Tus amenazas, Señor, al soplar el vendaval de Tu ira, 
aparecieron los cauces del mar y quedaron a la vista los cimientos.

Él tendió Su mano desde lo alto y me tomó, me sacó de las aguas caudalosas; 
me libró de mi enemigo poderoso, de adversarios más fuertes que yo.

Ellos me enfrentaron en un día nefasto, pero el Señor fue mi apoyo...




miércoles, 15 de julio de 2026

PARA VER TU PODER Y TU GLORIA

 



Deus, Deus meus, ad Te de luce vigilo. Sitivit in Te anima mea; 
quam multipliciter Tibi caro mea! In terra deserta, et invia, et inaquosa, 
sic in Sancto Apparui Tibi, ut viderem Virtutem Tuam et Gloriam Tuam.

Quoniam melior est Misericordia Tua super vitas, labia mea laudabunt Te. 
Sic benedicam Te in vita mea, et in nomine Tuo levabo manus meas.

Sicut adipe et pinguedine repleatur anima mea, et labiis exsultationis laudabit 
os meum. Si memor fui Tui super stratum meum, in matutinis meditabor in Te.

Quia fuisti adjutor meus, et in velamento alarum tuarum exsultabo. 
Adhaesit anima mea post Te; me suscepit dextera Tua.

Ipsi vero in vanum quaesierunt animam meam: introibunt in inferiora terrae; 
tradentur in manus gladii: partes vulpium erunt.

Rex vero laetabitur in Deo; laudabuntur omnes qui jurant in Eo: 
quia obstructum est os loquentium iniqua.


Psalmi 62, Biblia Vulgata


Oh Dios, Tú eres mi Dios; Te buscaré con afán.
Mi alma tiene sed de Ti, mi carne Te anhela
cual tierra seca y árida donde no hay agua.

Así Te contemplaba en el santuario,
para ver Tu Poder y Tu Gloria.

Porque Tu Misericordia es mejor que la vida,
mis labios Te alabarán.

Así Te bendeciré mientras viva,
en Tu nombre alzaré mis manos. 

Como con médula y grosura está saciada mi alma;
y con labios jubilosos Te alaba mi boca.

Cuando en mi lecho me acuerdo de Ti,
en Ti medito durante las vigilias de la noche.

Porque Tú has sido mi socorro,
y a la sombra de Tus alas canto gozoso.
A Ti se aferra mi alma; tu diestra me sostiene.

Pero los que buscan mi vida para destruirla,
caerán a las profundidades de la tierra.

Serán entregados al poder de la espada;
presa serán de las zorras.

Mas el rey se regocijará en Dios;
y todo el que por Él jura se gloriará,
porque la boca de los que dicen mentiras será cerrada.




lunes, 6 de julio de 2026

EXTIENDO MIS BRAZOS HACIA TI

  



Psalmus David, quando persequebatur eum Absalom filius ejus.
Domine, exaudi orationem meam; auribus percipe obsecrationem 
meam in veritate Tua; exaudi me in Tua Justitia. Et non intres in judicium 
cum servo Tuo, quia non justificabitur in conspectu tuo omnis vivens.

Quia persecutus est inimicus animam meam; humiliavit in terra 
vitam meam; collocavit me in obscuris, sicut mortuos saeculi. 
Et anxiatus est super me spiritus meus;
in me turbatum est cor meum.

Memor fui dierum antiquorum; meditatus sum in omnibus
operibus Tuis: in factis manuum Tuarum meditabar.
Expandi manus meas ad Te;
anima mea sicut terra sine aqua Tibi.

Velociter exaudi me, Domine; defecit spiritus meus. 
Non avertas Faciem Tuam a me, et similis ero descendentibus 
in lacum. Auditam fac mihi mane Misericordiam Tuam,
quia in Te speravi. Notam fac mihi viam in qua ambulem, 
quia ad Te levavi animam meam. 

Eripe me de inimicis meis, Domine: ad Te confugi.
Doce me facere Voluntatem Tuam, quia Deus meus es Tu.
Spiritus Tuus bonus deducet me in terram rectam.

Propter nomen Tuum, Domine, vivificabis me:
in aequitate Tua, educes de tribulatione animam meam, 
et in Misericordia Tua disperdes inimicos meos, et perdes omnes
qui tribulant animam meam, quoniam ego servus Tuus sum.


Psalmi 142



Salmo de David.
Señor, escucha mi oración,
atiende a mi plegaria;
respóndeme, por Tu fidelidad y Tu Justicia.

No llames a juicio a Tu servidor,
porque ningún ser viviente es justo en Tu Presencia.

El enemigo me persiguió a muerte,
aplastó mi vida contra el suelo;
me introdujo en las tinieblas,
como a los muertos de hace muchos años.

El aliento se extingue en mi interior,
mi corazón desfallece en mi pecho.

Me acuerdo de los tiempos pasados,
medito todas Tus acciones;
considero la obra de Tus manos
y extiendo mis brazos hacia Ti:
suspiro por Ti como tierra reseca.

Respóndeme en seguida, Señor,
porque estoy sin aliento.
No me ocultes Tu Rostro,
para que yo no sea como los que bajan a la fosa.

Que yo experimente Tu Amor por la mañana,
porque confío en Ti;
indícame el camino que debo seguir,
porque a Ti elevo mi alma.

Líbrame, Señor, de mis enemigos,
porque me refugio en Ti;
enséñame a hacer Tu Voluntad,
porque Tú eres mi Dios.
Que Tu espíritu bondadoso me conduzca
por una tierra llana.

Por amor de Tu Nombre, Señor,
consérvame la vida.
Por Tu Justicia, sácame del peligro;
por Tu fidelidad, destruye a mi enemigo;
aniquila a mis opresores,
porque yo soy Tu servidor.


Salmo 142 Biblia Vulgata



martes, 23 de junio de 2026

...NO PODRÁN APAGAR EL AMOR



                    Pone me ut signaculum super Cor Tuum, ut signaculum super brachium Tuum: quia fortis est ut mors dilectio, dura sicut infernus aemulatio; lampades ejus, lampades ignis atque flammarum. 

                    Aquae multae non potuerunt extinguere Caritatem, nec flumina obruent illam: si dederit homo omnem substantiam domus suae pro dilectione, quasi nihil despicient eum. 


Canticum Canticorum 8, 6-7


                    Ponme como un sello sobre Tu Corazón, como una marca sobre Tu brazo; porque fuerte es como la muerte el Amor; duros como el infierno los celos; sus brasas, brasas de fuego, fuerte llama. 

                    Las muchas aguas no podrán apagar el Amor, ni lo ahogarán los ríos. Si diese el hombre todos los bienes de su casa por este Amor, de cierto lo menospreciarían. 


Cantar de los Cantares, cap. 8, vers. 6-7



miércoles, 17 de junio de 2026

HE BUSCADO AL QUE AMA MI ALMA

  


                    In lectulo meo, per noctes, quaesivi quem diligit anima mea: quaesivi Illum, et non inveni.

                    Surgam, et circuibo civitatem: per vicos et plateas quaeram quem diligit anima mea: quaesivi Illum, et non inveni.

                    Invenerunt me vigiles qui custodiunt civitatem: Num quem diligit anima mea vidistis?.

                    Paululum cum pertransissem eos, inveni quem diligit anima mea: tenui Eum, nec dimittam, donec introducam Illum in domum matris meae, et in cubiculum genetricis meae.

                    (Sponsus) Adjuro vos, filiae Jerusalem, per capreas cervosque camporum, ne suscitetis, neque evigilare faciatis dilectam, donec ipsa velit.


Canticum Canticorum, 3, 1-5


                    En mi lecho, por las noches, he buscado al que ama mi alma; Lo busqué, y no Lo hallé. 

                    Me levantaré ahora, y rodearé por la ciudad; por las calles y por las plazas buscaré al que ama mi alma:Lo busqué, y no lo hallé.

                    Me hallaron los guardas que rondan la ciudad, y les dije: ¿Habéis visto al que ama mi alma?.

                    Pasando de ellos un poco, hallé luego al que mi alma ama: me aferré a Él, y no lo dejé, hasta que lo metí en casa de mi madre, y en la cámara de la que me engendró.

                    (El Esposo) Yo os conjuro, oh doncellas de Jerusalén, por las gacelas o por las ciervas del campo, que no despertéis ni hagáis velar al amor, hasta que quiera.


Cantar de los Cantares, cap. 3, vers. 1-5